Maryja ma być też bramą do nieba, czyli pośrednikiem pomiędzy człowiekiem a Bogiem. Po prawej stronie znajdują się schody, których symbolika podobna jest do symboliki bramy. Schody są wyobrażeniem Drabiny Jakubowej opisanej w Księdze Rodzaju (Rdz 28,12). Jest łącznikiem nieba i ziemi. Maryja jest tu pośrednikiem i tą, która niesie pomoc ludziom w dążeniu do Królestwa Niebieskiego. Pod symbolem schodów widoczne jest zwierciadło. Ma ono symbolizować wybraństwo bez grzechu poczętej Matki Boga. Symbol pochodzi z Księgi Mądrości: Jest odblaskiem wiecznej światłości, zwierciadłem bez skazy (Mdr 7,260). Z lewej strony pod Bramą Niebieską znajduje się obraz świątyni. Symbolika świątyni odnosi się do Maryi, która jest świątynią Boga i źródłem Wody Żywej zgodnie ze słowami z Pieśni nad Pieśniami: Tyś zdrojem wód żywych spływających z Libanu (PnP 4,15). U stóp Matki Bożej rozpościera się na tle krajobrazu miasto. Ma ono wyobrażać Maryję jako przybytek Boga o którym wspomina Psalm 46: (...) miasto Boże, uświęcony przybytek Najwyższego (Ps 46,5). Ów przybytek nawiązuje również do brzemiennej Maryi. Widoczna wieża jest Wieżą Dawidową znajdującą się w Jerozolimie. Taka paralela odnosi się do Pieśni nad Pieśniami, gdzie podkreśla się piękno Oblubienicy Boga: Szyja Twoja jak wieża Dawida, warownie zbudowana (PnP 4,4).