Stefan, imię świeckie Stiefan Władimirowicz Procenko (ros. Стефан Владимирович Проценко; ur. 1874 we wsi Karpowka w guberni charkowskiej, zm. 28 grudnia 1960 we wsi Wyrica) – rosyjski, a następnie radziecki duchowny prawosławny, kapelan pułkowy Wehrmachtu pod koniec II wojny światowej.
Ukończył szkołę cerkiewno-parafialną. Następnie zmobilizowano go do armii rosyjskiej. Służył w lejbgwardyjskim Pułku Siemionowskim. Po ukończeniu służby wojskowej wstąpił w 1895 r. do monasteru. Przebywał w pustelniach Siandiemskiej i Nikiforskiej, a następnie męskim monasterze św. Cyryla Czełmogorskiego. Został hieromnichem, przyjmując przy postrzyżynach mniszych imię Serafin. W latach 1917–1923 na polecenie metropolity piotrogrodzkiego Beniamina zaprojektował metochion swojego monasteru w Piotrogrodzie, a następnie kierował jego budową. Jednocześnie od 1919 r. jako igumen był proboszczem cerkwi Św. Cyryla Czełmogorskiego w Piotrogrodzie. Do 1932 r. jako archimandryta służył w cerkwi Kazańskiej w Piotrogrodzie, należącej do Rosyjskiej misji prawosławnej w Chinach.
W połowie kwietnia 1932 r. został aresztowany przez OGPU. Po procesie skazano go na karę 5 lat łagru. Odbywał ją w Mordowii.