thumb|Ściana przy czakramie wawelskim. Czakram wawelski – według powstałej w XX w. legendy tzw. „miejsce mocy” w postaci kamienia mającego znajdować się na terenie nieistniejącego już kościoła św. Gereona na Wzgórzu Wawelskim.

Historia powstania legendy Pierwotnego źródła miejskiej legendy należy upatrywać w wykopaliskach archeologicznych prowadzonych w rejonie dziedzińca Batorego oraz podziemiach zachodniego skrzydła Zamku Królewskiego na Wawelu (pierwsze prace w 1914, kontynuowane do lat 20. XX wieku przez Adolfa Szyszko-BohuszaAdolf Szyszko-Bohusz, Z historji romańskiego Wawelu. Pierwsza katedra krakowska, „Rocznik Krakowski”, t. 19: 1923, s. 1–23.). Ówczesne gazety rozpisywały się w sensacyjnym tonie o odnalezionych reliktach bazyliki, przypisując im także pogańskie pochodzenie, jako rzekomej kąciny; takich śladów nigdy nie znaleziono. Informację o odnalezieniu tam "cudownego kamienia" pierwsze miało podać czasopismo ezoteryczne z Londynu, co przykuło uwagę tamtejszych mistyków hinduistycznych.