Najsilniejsze grupy wojewódzkie istniały wówczas w województwach: poznańskim – 1357, krakowskim – 1058, katowickim – 837, gdańskim – 732 oraz łódzkim – 510 strażników. W 1977 roku SOP liczyła 20 000 członków, a w 1982 roku – 33 652 strażników. Świadectwem rozwoju SOP w skali kraju była rosnąca liczba grup rejonowych – podstawowych jednostek organizacyjnych. W 1964 r. było ich zaledwie 132, w 1970 r. już 548, a w 1982 r. – 1600Rocznik Statystyczny Leśnictwa 1971. Seria „Roczniki Branżowe”. Nr 41, GUS, Warszawa 1971, s. 142..
Pierwsza interwencja SOP miała miejsce w Tatrach na Kalatówkach. SOP nawiązała ścisłą współpracę z Tatrzańskim Parkiem Narodowym, organizując przez wiele lat tzw. „Akcję Tatry SOP”, w toku której strażnicy wspomagali działania ochronne Straży Parku. Podobne akcje, organizowane z inicjatywy Wojewódzkiego Inspektoratu SOP w Łodzi, przeprowadzono również na terenie parków narodowych: Babiogórskiego, Bieszczadzkiego i SłowińskiegoArchiwum Inspektoratu Wojewódzkiego Straży Ochrony Przyrody w Łodzi, Sprawozdania opisowe z działalności IW SOP w Łodzi z lat 1958–1960, 1961, 1975 [sprawozd. na „15-lecie SOP], 1976-1998..