AOR (skrót od ang. terminu adult-oriented rock) – muzyka skierowana do słuchacza (zwykle dorosłego) ignorującego modne trendy.

AOR jest także zamiennie stosowanym skrótem innych terminów – album-oriented rock i album-oriented radio. We wczesnej fazie rozwoju muzyki rockowej podstawowym medium dystrybucji muzyki był tzw. „singel” (z ang. single), na którym zamieszczano jedną lub dwie piosenki, po jednej na każdej stronie. Po wydaniu kilku singli jednej grupy, wytwórnie płytowe grupowały te, które zdobyły popularność, na „longplejach” (z ang. long play lub LP), często dodając inne piosenki, tzw. „wypełniacze” (ang. fillers). Single, i w większości przypadków wyłącznie one, odgrywane były przez rozgłośnie radiowe. Począwszy od końca lat sześćdziesiątych można zaobserwować wśród wielu grup odejście od wydawania singli i skupienie się na produkcji całych albumów. Często związane było to ze wzrastającą popularnością albumów koncepcyjnych, lecz także albumy nie posiadające tej cechy nagrywane były w całości. Ich twórcom przyświecał zwykle cel zachowania spójności stylistycznej albumu oraz symetrycznego rozłożenia akcentów, np. umieszczenie utworu instrumentalnego, groteski, utworu akustycznego itd.