Jak wspomniano, wielki ucisk jest ogólną nazwą dla zespołu poszczególnych wydarzeń. Poniżej podano chronologicznie etapy wielkiego ucisku: początek wielkiego ucisku: atak narodów na Babilon Wielki, czyli na ogół systemów, ogół organizacji religijnych (Objawienie 17:1, 10–16; 18:21). skrócenie dni (ataku) (Mateusza 24:21, 22). Jehowa Bóg za pośrednictwem Jezusa Chrystusa ‛skróci’ atak ONZ na religię, tak by religia prawdziwa nie podzieliła losu fałszywej. Dzięki temu religia prawdziwa ocaleje (Psalm 96:5). bezpośrednio przed Armagedonem: znaki na niebie (Mateusza 24:29, Marka 13:24, 25 i Łukasza 21:25), co może mieć znaczenie zarówno symboliczne, jak i dosłowne ukazanie się znaku Syna Człowieczego (Mateusza 24:30, Marka 13:26 i Łukasza 21:26, 27) sąd Jezusa nad ludźmi żyjącymi na ziemi „będzie oddzielał jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kóz” (Mateusza 25:31–46) atak narodów na lud Boży (Objawienie 19:19–21) zebranie z ziemi reszty osób mających żyć w niebie (Mateusza 24:31). finał wielkiego ucisku: Har-Magedon/Armagedon – wojna w wielkim dniu Wszechmocnego Boga (Objawienie 16:14, 16). Armagedon utoruje drogę do ustanowienia nowego, pokojowego świata.