Ustalenia w tym zakresie powinny być czynione pod nadzorem Komisji Rozjemczej, która przedstawi sprawozdanie na czwartej normalnej sesji Zgromadzenia Ogólnego. Raport powinien zawierać szczegółowe propozycje stałego międzynarodowego nadzoru nad obszarem Jerozolimy, z zaleceniami dotyczącymi świętych miejsc w tym obszarze i miejsc świętych w pozostałych częściach Palestyny. Propozycje te powinny być przedstawione Zgromadzeniu Ogólnemu do zatwierdzenia. Postanawia, że z powodu związku z trzema światowymi religiami, obszarowi Jerozolimy z okolicznymi wioskami i miasteczkami, z których najbardziej na wschód wysunięta jest Abu Dis, na południe Betlejem, na zachód En Kerem (z obszarem osiedla Moca) oraz na północ Szu’afat, należy przyznać szczególne i odrębne traktowanie od reszty Palestyny, i powinno się objąć ją skuteczniejszą kontrolą Narodów Zjednoczonych. Zwraca się do Rady Bezpieczeństwa o podjęcie dalszych kroków w celu zapewnienia demilitaryzacji Jerozolimy w najbliższym możliwie terminie. Zobowiązuje Komisję Rozjemczą do przedstawienia na czwartej sesji zwyczajnej Zgromadzenia Ogólnego szczegółowych propozycji stałego międzynarodowego systemu nadzoru dla obszaru Jerozolimy, który pozwoli na maksymalną autonomię charakterystycznych lokalnych grup zgodnie ze specjalnym statusem międzynarodowego obszaru Jerozolimy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 194 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.