William Davies Evans (ur. 27 stycznia 1790 w Pembroke, zm. 3 sierpnia 1872 w Ostendzie) – walijski szachista.

Życiorys Evans był marynarzem, w wieku czternastu lat zaciągnął się na swój pierwszy statek. Po kilkunastu latach służby, w 1819 roku, został kapitanem statku pocztowego. Szachy poznał dopiero w wieku 28 lat. Wolne chwile podczas regularnych rejsów pomiędzy walijskim a irlandzkim wybrzeżem poświęcał na analizy szachowe. Owocem tych analiz był, między innymi, wariant partii włoskiej, znany dzisiaj jako gambit Evansa. W 1826 roku kapitan Evans zastosował swoje otwarcie w wygranej partii przeciwko Alexandrowi McDonnellowi, uważanemu wówczas za najsilniejszego brytyjskiego szachistę. Gambit okazał się na tyle skuteczny i odkrywczy, że McDonnell sam zaczął go chętnie używać, a po nim inni wybitni mistrzowie XIX wieku.

Evans podał również analizę gry końcowej, w której obie strony mają po królu i trzy piony na pozycjach wyjściowych. Wykazał, że ta pozycja nie jest remisowa, jak sądzono dotychczas, lecz wygrana przez stronę, która wykona pierwszy ruch.