Pierwsze ostrzeżenie o rewolcie przeciw Androsowi dotarło doń gdy prowadził ekspedycję mającą na celu ufortyfikowanie miejscowości Pemaquid (dzisiejszy Bristol w stanie Maine), co miało zabezpieczyć kolonię przed atakami ze strony Francuzów i Indian. Na początku stycznia 1688/9 rokuZgodnie z kalendarzem juliańskim, będącym w użyciu w tym czasie w Anglii i jej koloniach, nowy rok rozpoczynał się 25 marca. By uniknąć pomyłek w datowaniu w porównaniu z kalendarzem gregoriańskim używanym (poza Rosją) w całej Europie, daty pomiędzy 1 stycznia i 25 marca były czasem podawane dwojako. dostał list od Jakuba, w którym król informował o militarnych przygotowaniach Holendrów. 10 stycznia wydał proklamację ostrzegającą przed protestancką agitacją i zakazującą powstania skierowanemu przeciwko dominium. Siły, którymi dowodził, składały się z regularnych wojsk oraz milicji z Massachusetts i Maine. Kompaniami milicji dowodzili zawodowi wojskowi, którzy ostrą dyscypliną doprowadzili do poróżnienia milicjantów z oficerami. Wzywany na zebrania i otrzymawszy nieoficjalne doniesienia o przygotowaniach do rewolty, Andros wrócił do Bostonu w połowie marca. Milicjanci, wśród których krążyły pogłoski, że zostali wysłani do Maine jako część tzw. „papistowskiego spisku”, zbuntowali się, a ci z Massachusetts podjęli marsz do domów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rewolta bostońska (1689) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.