thumb|Père et fils (Ojciec i syn, 1925) thumb|Les lutteurs (Zapaśnicy, 1942) René Iché (ur. 21 stycznia 1897 w Sallèles-d’Aude, zm. 23 grudnia 1954 w Paryżu) – francuski rzeźbiarz.

Życiorys W bardzo młodym wieku zaciągnął się do wojska i brał udział w bitwie pod Verdun. Po I wojnie światowej wznowił studia, uzyskując w 1921 roku dyplom prawniczy. Następnie studiował rzeźbę u Antoine'a Bourdelle i architekturę u Auguste’a Perret oraz estetykę pod kierunkiem Henriego Focillona. W 1949 roku założył związek rzeźbiarzy, którego został prezesem.

Twórczość Ichégo mieści się w kategorii sztuki przedstawiającej, figuratywnej, choć nie stosował się on do ścisłych reguł i ograniczeń akademizmu. Autor pomników w kamieniu oraz rzeźb figuralnych i popiersi portretowych w drewnie, terakocie, brązie, a także medali. W wielu pracach inspirację czerpał z wydarzeń II wojny światowej, podczas której był aktywnym bojownikiem ruchu oporu. Jego ciężki, choć dynamiczny styl jest charakterystyczny zwłaszcza dla rzeźb grupowych, w tym potężnych męskich aktów i różnych wersji Zapaśników.