Stanisław Antoni Łopacki (ur. ok. 1660 w Krakowie, zm. listopad 1738 tamże) – polski lekarz, profesor i wielokrotny dziekan Wydziału Lekarskiego Akademii Krakowskiej, rajca krakowski.
Życiorys Był synem Jacka Łopackiego i Elżbiety z domu Winkler, bratem przyrodnim Jacka Augustyna. Urodził się około 1660 roku w Krakowie..
Studiował na Akademii Krakowskiej, w 1682 roku został bakałarzem. Gdy w następnym roku Jan III Sobieski gościł w Krakowie, w drodze powrotnej po odsieczy wiedeńskiej, Łopacki wygłosił przed monarchą panegiryk na jego cześć. W 1684 roku został doktorem filozofii. Następnie wyjechał do Padwy, gdzie dzięki pieniądzom ojca na tamtejszym uniwersytecie podjął studia medyczne. Zakończył je 16 kwietnia 1689 roku, uzyskując doktorat, jego promotorem był Aleksander Borrhomeus. Nie opuścił Padwy od razu i dwukrotnie wybierano go na konsyliarza nacji polskiej – za pierwszym razem 21 lipca 1698 roku (już 20 sierpnia zrezygnował z funkcji, ponieważ wyjechał na pewien czas do Rzymu), po raz drugi 20 lutego 1690 roku (godności zrzekł się 5 listopada, z racji powrotu do Krakowa);