W 1490 roku Kurov posiadał aż 65 gospodarstw. Już w 1490 roku Kurov posiadał murowany kościół rzymskokatolicki z drewnianą wieżą. Po wkroczeniu wojsk polskich na tereny wschodniej Słowacji, w latach 1490–92 Kurov został niemal wyludniony. Wojska polskie Jana Olbrachta, oblegając Bardejów, zdewastowały wieś Kurov na tyle, że w 1492 r. pozostało tylko 8 z 65 gospodarstw, podczas gdy tylko cztery z tych ośmiu były zamieszkane.
Pod koniec XVI wieku liczba mieszkańców Kurova znacznie wzrosła, dzięki tzw. kolonizacji wołoskiej, w czasie której do wsi przybyli mieszkańcy narodowości ruskiej i wyznania prawosławnego.
W 1600 roku w Kurovie istniały już 24 gospodarstwa. W urbarium majątku zamkowego Makovica z 1618 roku Kurów zaliczany jest do wsi słowackich.
Już w XVII wieku Kurov posiadał kościół rzymskokatolicki (murowany) i z cerkiew prawosławną (później greckokatolicką).
Po unii użhorodzkiej w 1646 r. prawosławni mieszkańcy Kurova przeszli na greckokatolicyzm. Od 1771 r. parafia wchodziła w skład biskupstwa mukaczewskiego, po utworzeniu diecezji preszowskiej w 1816 r. przeszła pod jej jurysdykcję.
Według oficjalnego leksykonu z 1773 r. w Kurovie mówiono mieszanym językiem słowacko-ruskim ("Lingua Slavo-Ruthenica").