Bunt na okręcie (ang. The Caine Mutiny) – amerykański dramat wojenny z 1954 roku w reżyserii Edwarda Dmytryka. Ekranizacja powieści Hermana Wouka o tym samym tytule.
Fabuła Pochodzący z zamożnej rodziny Willis Seward „Willie” Keith kończy szkołę oficerów rezerwy marynarki i po uzyskaniu stopnia podporucznika otrzymuje przydział na USS Caine, który jest starym niszczycielem przebudowanym na trałowiec. W życiu osobistym Keith jest w związku z młodziutką piosenkarką May Wynn, czego nie akceptuje apodyktyczna matka (ojciec nie żyje).
Po przybyciu na okręt „Willie” jest rozczarowany wyglądem okrętu (podniszczony etc.) oraz wyglądem i zachowaniem załogi; marynarze wyglądują niechlujnie (np. wszyscy noszą koszule niewpuszczone do spodni) oraz nie zachowują nawet pozorów zewnętrznej dyscypliny – np. zwracają się do siebie za pomocą pseudonimów takich jak np. „Meatball” (ang. Klopsik) czy „Horrible” (ang. Szkarada). Jest rozczarowany także postawą dowódcy, komandora porucznika Williama H. deVriessa, który taki stan rzeczy akceptuje. Poznaje również zastępcę dowódcy, prostolinijnego porucznika Steve’a Maryka i oficera łączności cynicznego porucznika Thomasa Keefera, który zajmuje się pisaniem powieści oraz stale krytykuje porządki w marynarce.