Na wysepce nie rosną drzewa. Szata roślinna składa się głównie z traw oraz krzewów, które występują jedynie w okolicy latarni morskiej. W części północnej i wschodniej rosną lilie długokwiatowe, które rozkwitają w okresie od kwietnia do maja. Na wybrzeżu spotyka się także roślinę Crossostephium chinense z rodziny astrowatych, cenioną ze względu na jej właściwości lecznicze.

Pierwsi osadnicy pojawili się na Pengjia za rządów dynastii Qing, jednak opuścili wyspę w czasie wojny chińsko-francuskiej (1884–1885). Wyspę zasiedlono ponownie po przejęciu władzy nad Tajwanem przez Japończyków w 1895 roku, lecz działania militarne na Pacyfiku w czasie II wojny światowej i obawa przed zbombardowaniem wyspy zmusiły mieszkańców wyspy do ponownego opuszczenia jej. Do dziś zachowały się ruiny domów oraz m.in. świątynia Tudigonga i jaskinia poświęcona Guanyin.

Przypisy

Kategoria:Wyspy Tajwanu Kategoria:Wyspy Morza Wschodniochińskiego