8 września 1914 miała miejsce jego chirotonia na biskupa kineszemskiego, wikariusza eparchii kostromskiej. Według innych źródeł w eparchii tej służył dopiero od 1917. Między majem a wrześniem 1917 był biskupem makariewskim i unżeńskim, następnie ponownie wikariuszem eparchii kostromskiej. W 1919 aresztowany i postawiony przed Trybunałem Rewolucyjnym w Kostromie. Po zwolnieniu ponownie wykonywał obowiązki wikariusza eparchii kostromskiej. W 1920 podniesiony do godności arcybiskupiej i został ordynariuszem eparchii kostromskiej. W 1922 przeszedł do Żywej Cerkwi, w której również był arcybiskupem kostromskim. Już po roku zerwał z ruchem odnowicielskim i złożył akt pokutny przed patriarchą Tichonem, który zezwolił na ponowne objęcie przez niego urzędu kanonicznego biskupa kostromskiego. Aresztowany w Kostromie w sierpniu 1923, był przed dwa tygodnie więziony i zwolniony po podpisaniu deklaracji o niewyjeżdżaniu z miasta. W końcu 1923 ponownie przeszedł do Żywej Cerkwi i w 1924 po raz drugi wrócił do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poprzez akt pokutny złożony na ręce patriarchy.