Operacja Szmone (hebr. מִבְצָע שְׁמוֹנֶה, Miwca Szmone; pol. Operacja Osiem) – izraelska operacja wojskowa przeprowadzona podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniu 9 listopada 1948 przeciwko egipskiej armii w rejonie fortu Irak Suwajdan w północno-zachodniej części pustyni Negew. Operacja zakończyła się sukcesem Izraelczyków.
Tło wydarzeń thumb|left|160px|Fort Tegart w Irak Suwajdan, październik 1948 Arabska wioska Irak Suwajdan zajmowała ważne strategicznie miejsce przy skrzyżowaniu dróg al-Majdal do Hebronu i z północy na południe pustyni Negew. W następstwie arabskich rozruchów 1936–1939 w Mandacie Palestyny, brytyjskie władze wybudowały przy wiosce fort policji (Fort Tegart). Zajmował on dogodną lokalizację i kontrolował cały ruch w okolicy. Na mocy Rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 z dnia 29 listopada 1947, w Palestynie miały powstać dwa państwa: żydowskie i arabskie. W wyniku odrzucenia przez Arabów planu podziału Palestyny, w listopadzie 1947 wybuchła wojna domowa w Palestynie (1947–1948), której kontynuacją była rozpoczęta w maju 1948 I wojna izraelsko-arabska. W przeciwieństwie do wcześniejszej wojny domowej, była to typowa wojna o charakterze konwencjonalnym, w którym zaangażowało się szereg państw arabskich.