Bawiący się mają takie same szanse na początku, jednak w czasie zabawy (gry) nie tyle zdają się na swoje umiejętności, co na zrządzenie losu. Np.: „entliczek-pentliczek”, „orzeł czy reszka”, zakłady, ruletka, różne rodzaje loterii mimicry (naśladowanie) – przynależą tu zabawy oparte na odgrywaniu jakiejś roli, udawanie kogoś innego. Podporządkowanie się ścisłym regułom nie jest tak istotne, ważniejsza jest wyobraźnia i wczucie się w inną osobę. Do dziecięcych zabaw w naśladowanie należą np. zabawy „w dom” czy „w lekarza”. Elementami związanymi z naśladownictwem w przypadku zabaw mogą być: iluzjonizm, bawienie się lalką, przebieranie, przedstawianie sztuk widowiskowych. Ilinx (oszołomienie) – to kategoria skupiająca wszelkie zabawy oparte na doznaniach transowych, upojeniu i panowaniu nad stresem. Np.: „kręcenie się”, karuzela, huśtawka, chodzenie po linie, narty, alpinizm, ćwiczenia na trapezie.
Zobacz też aktywność twórcza dzieci
Literatura przedmiotu
Caillois R. (1997), Ludzie i gry, Warszawa Huizinga J. (1967), Homo ludens, zabawa jako źródło kultury, Warszawa Żygulski K. (1981), Święto i kultura, Warszawa Sułkowski B. (1984), Zabawa: studium socjologiczne, wyd. PWN
Kategoria:Psychologia wychowawcza Kategoria:Psychologia potoczna Kategoria:Animacja czasu wolnego Kategoria:Pedagogika czasu wolnego