Frankenbergowie herbu Grzymała III – polski ród szlachecki osiedlony w księstwie siewierskim.
Rodzina Frankenberg, posiadała również tytuły hrabiów i baronów, odznacza się bogatą historią i znaczącą pozycją na Śląsku. Herb ich rodu przedstawia otwartą bramę bez rycerza, będący odmianą herbu Grzymała.
Historia Według rodowej historii, ich pierwotną siedzibą był zamek Frankenberg koło Achen w Nadrenii-Palatynacie.
Rodzina Frankenbergów, przybyła na Śląsk w XIII wieku i osiedliła się w Strupinie koło Trzebnicy. Protoplastą górnośląskiej gałęzi rodu był Bernold von Frankenberg, który za wierną służbę książętom piastowskim otrzymał wieś Rożnów koło Kluczborka. Zmarł w 1321 roku, pozostawiając trzech synów: Henryka, Teodora i Arnolda. Najstarszy z braci, Henryk, odziedziczył Rożnów, a około roku 1300 dokupił jeszcze Komorzno i Proślice koło Kluczborka. Korzystne małżeństwo z przedstawicielką wpływowych wówczas von Stoschów pozwoliło mu założyć własną gałąź rodu (Frankenberg-Proschlitz). O młodszym Teodorze, zwanym Dytrykiem, wiadomo tylko tyle, że został członkiem rady księcia Henryka III głogowskiego. Najmłodszy z braci, Arnold, osiedlił się w rodzinnych dobrach koło Trzebnicy i dał początek linii Frankenberg-Ludwigsdorf.