mały|Grób Jerzego Lieberta na cmentarzu Powązkowskim Jerzy Liebert (ur. 23 lipca lub 24 lipca 1904 w Częstochowie, zm. 19 czerwca 1931 w Warszawie) – polski poeta okresu międzywojennego.
Autor wierszy o tematyce religijnej i filozoficznej oraz poświęconych życiu codziennemu. Leopold Staff określił go mianem jednego z najczystszych poetów Polski Odrodzonej.
Życiorys Mieszkał najpierw w Ostrowcu Świętokrzyskim i Warszawie. Od 1913 uczeń warszawskiego gimnazjum im. M. Reja, a także prywatnego Gimnazjum Władysława Giżyckiego: w latach 1914–1918 w Moskwie, a potem jego warszawskiego odpowiednika – Wyższej Szkoły Realnej W. Giżyckiego. W gimnazjum Giżyckiego jego nauczycielem polskiego był krytyk literacki Leon Pomirowski. Zadebiutował w 1921, publikując jeden ze swoich wierszy w magazynie chrześcijańskim „Czyn”.
Następnie był związany z grupą literacką Skamander (nie należał do grupy, lecz przyjaźnił się z jej członkami, szczególnie z Jarosławem Iwaszkiewiczem). Publikował na łamach pisma „Skamander”, „Wiadomości Literackich” oraz „Pamiętnika Warszawskiego”, a także „Drogi”. Dzięki znajomości z Bronisławą Wajngold (adresatką Listów do Agnieszki – po przejściu na katolicyzm przyjęła imię Agnieszka) związał się z tzw. środowiskiem podwarszawskich Lasek, którego animatorem był ks.