Obaj atakowali przywiązana do tradycji Akademię i konserwatywne salony, nawołując do wprowadzenia sztuki do codziennego życia. Niektórzy konserwatywni członkowie Les XX, niezadowoleni z ostrej krytyki, którą wywołała prowokacyjna retoryka, uprawiana przez wydawców L'Art Moderne, opuścili szeregi ugrupowania. Ich miejsce zajęli inni artyści, w tym Belgowie: Anna Boch, Félicien Rops, Henry van de Velde i Isidor Verheyden, Francuzi: Auguste Rodin i Paul Signac oraz Holender Jan Toorop. W sumie przez grupę w ciągu swego 10 lat jej istnienia przewinęło się 32 członków. W inauguracyjnej wystawie wzięło udział 126 artystów, zarówno uznanych, jak i dopiero zdobywających rozgłos. Znaleźli się wśród nich czołowi reprezentanci wszystkich kierunków i stylów składających się wówczas na sztukę nowoczesną, takich jak: impresjonizm (Claude Monet, Camille Pissarro, Auguste Renoir, Auguste Rodin, James McNeill Whistler), cloisonizm (Émile Bernard i Louis Anquetin), neoimpresjonizm (Georges Seurat i Paul Signac), symbolizm (Odilon Redon), syntetyzm (Paul Gauguin), nabizm (Maurice Denis) i postimpresjonizm (Henri de Toulouse-Lautrec, Paul Cézanne i Vincent van Gogh).