Misjonarze Najświętszego Serca Jezusowego (łac. Missionarii Sacratissimi Cordis Iesu) – katolicki instytut życia konsekrowanego, założony w 1854 przez francuskiego księdza Jules'a Chevaliera, ówczesnego proboszcza parafii w Issoudun. Obecnie członkowie zgromadzenia działają w 55 krajach na całym świecie. Od września 2017 stanowisko przełożonego generalnego zajmuje pochodzący z Gwatemalii ks. Mario Absalón Alvardo Tovar. Siedziba władz centralnych instytutu znajduje się w Rzymie. Liczy 1509 członków (stan na koniec października 2025).
Historia Ks. Jules Chevalier już od czasów swoich studiów w seminarium myślał o założeniu nowego zgromadzenia zakonnego, którego duchowość podkreślałaby łaskawą i współczującą miłość Boga, będącą remedium na zło widoczne w codziennym życiu ludzi. Pomysł ten spotkał się jednak z rezerwą władz kościelnych. Po objęciu parafii w Issoudun, Chevalier oraz jego współpracownik ks. Maugenest odprawiali nowennę do Matki Bożej, z prośbą o wspomożenie ich idei. Chevalier zobowiązał się, iż w przypadku spełnienia prośby, złoży Matce Boże specjalne wotum dziękczynne. 8 grudnia 1854, w uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, Chevalier otrzymał duży datek pieniężny od anonimowego darczyńcy, z przeznaczeniem na utworzenie ośrodka misyjnego.