Pojedynczy pokój szybko okazał się zbyt mały, aby pomieścić wszystkie osoby pracujące nad projektem i pod koniec lipca wynajęto dodatkowo duże poddasze w fabryce Koll Planning Mill, gdzie w późniejszym czasie rozpoczęto także budowę, nienazwanego jeszcze wówczas samolotu.
Opis konstrukcji Cloudster był jednosilnikowym dwupłatowcem o drewnianej konstrukcji, krytym sklejką i płótnem. Napęd stanowił chłodzony wodą silnik Liberty L-12 typu V12 o mocy 400 koni mechanicznych. Przednia część kadłuba, kryta sklejką, mieściła silnik i chłodnicę. Za silnikiem znajdowały się zbiorniki na paliwo o łącznej pojemności 660 galonów amerykańskich (2500 litrów) i 50-galonowy (190 l) zbiornik na olej. Za zbiornikami z paliwem i tuż za górnym skrzydłem mieścił się otwarty kokpit dla dwuosobowej załogi z siedzeniami obok siebie. Tylna część kadłuba, skrzydła, ogon i powierzchnie sterowe były kryte płótnem. W późniejszym czasie konstrukcja samolotu była kilkakrotnie modyfikowana.
Samolot otrzymał numer seryjny 100, był to najniższy numer seryjny użyty kiedykolwiek przez Douglasa.