Córka lodowego olbrzyma (The Frost Giant’s Daughter) – krótkie opowiadanie Roberta E. Howarda napisane w 1932 roku, a opublikowane po raz pierwszy w zbiorze The Coming of Conan w 1953 roku.
Jest częścią cyklu opowiadań fantasy tego autora, których bohaterem jest potężny wojownik ery hyboryjskiej – Conan z Cymerii. Treścią opowiadania jest historia spotkania Conana z piękną i niebezpieczną Atali, córką czczonego w krajach północy boga lodu – Ymira.
Fabuła Znudzony urokami cywilizacji Conan powraca pomiędzy barbarzyńców. Przybywa do Asgardu, mroźnego kraju leżącego na północ od ojczystej Cymerii. Tam bierze udział w zbrojnej wyprawie Æsirów do Vanaheimu przeciwko Vanirom. Dochodzi do bitwy wśród pokrytych śniegiem i lodem gór, w trakcie której giną wszyscy, oprócz Conana, wojownicy obu stron. Wtedy przed oczyma zdumionego Cymeryjczyka na pokrytym trupami pobojowisku pojawia się piękna dziewczyna. Mimo trzaskającego mrozu jest odziana jedynie w welon. Zaintrygowany puszcza się za nią w pogoń, a ona śmiejąc się i drwiąc z niego prowokuje go do dalszego pościgu. Kiedy oboje przebiegli znaczny odcinek drogi, oczom Conana ukazały się dwie olbrzymie, groźnie wyglądające sylwetki wojowników.