Piekło Drugie skrzydło poliptyku odnosi się do piekła, miejsca będącego straszliwym końcem wędrówki straconych dusz. Tło obrazu nie jest zdominowane przez barwy ciemne, jak w poprzednim panelu, ale uwidacznia się tutaj scena tragizmu skazanych na wieczne potępienie. Jasne odcienie żółci i czerwieni, będące odzwierciedleniem pożarów i ognia, oświetlają groźnie wyglądającą piekielną skałę, co podkreśla ponury i przerażający nastrój. Stosowanie tego typu oświetlenia piekielnych ciemności było bardzo częstym w przedstawieniach piekła, choćby w tryptyku Ogród rozkoszy ziemskich. W dolnej, najciemniejszej części panelu, przedstawiono kilku bezradnych grzeszników torturowanych w wodzie przez piekielne potwory. U dołu z lewej strony widoczny jest jeden z potępionych, którego gardło zostaje przebite mieczem przez piekielną bestię. Uwagę zwraca postać skazanego na pierwszym planie, przytrzymywanego przez bestię – zamyślony potępiony opiera głowę na dłoni w geście rozpaczy, przytłoczony wyrzutami sumienia.
Błogosławieni w ziemskim raju Trzeci panel przedstawia mężczyzn i kobiety w towarzystwie aniołów wznoszących swoje spojrzenie ku szczytowi wzgórza, na którym znajduje się fontanna symbolizująca źródło życia.