Otwarcie w lutym 1984 autorskiej galerii artysty zakończyło okres „egzystencji wędrownej” w jego życiu – zgromadzony w szopie przy willi „Borek” prawie dwudziestoletni dorobek artystyczny Hasiora wreszcie znalazł miejsce stałej ekspozycji. Tworzone sukcesywnie przez artystę wnętrze galerii jest według Teresy Jabłońskiej, dyrektorki Muzeum Tatrzańskiego: „jedyną w swoim rodzaju instalacją z własnych eksponatów, kreującą przestrzeń magiczną przesyconą muzyką, światłami, odrealnioną w fantastycznych odbiciach ogromnych luster”.
W Miejskim Ośrodku Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim znajduje się Galeria Władysława Hasiora.
Niektóre prace Niobe (1961), Niobe z czarnego pożaru I (1974) – rzeźbę Niobe, której częścią były płonące świece, zniszczył w 1974 pożar, nowa forma dzieła, która powstała w jego wyniku, jest wystawiana pod tytułem Niobe z czarnego pożaru I Przesłuchiwanym (1964) cykl Sztandary (1965–1975) Golgota (1971) Czarny krajobraz I – Dzieciom Zamojszczyzny (1974) Wyszywanie charakteru (1974) Przesłuchanie anioła (1962)