Komponował także dla bydgoskich kabaretów literackich („Wróbelek”, „O-Wady”), radiowych programów rozrywkowych i poszczególnych solistów piosenkarzy. Wśród autorów tekstów znajdują się nazwiska Oli Obarskiej, Krystyny Wodnickiej, Jerzego Bekkera, Leonarda Milczyńskiego, Zdzisława Prussa, a także takich klasyków poezji, jak: Konstanty Ildefons Gałczyński, Julian Tuwim, Jan Lechoń. Jego piosenka pt. „Deszczowy chłopiec” (sł. J. Bekker), śpiewana przez Grażynę Czarnecką, otrzymała wyróżnienie na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1966).

Jego specjalnością były pianistyczne improwizacje i interludia, sprawdzające się zwłaszcza w studiu radiowym. Zdolności te były następstwem jego młodzieńczej fascynacji jazzem. Na liście rankingowej sześciu najwybitniejszych polskich jazzmanów z powojennego pionierskiego okresu Andrzej Trzaskowski umieścił Kardasia obok takich nazwisk, jak: Jan Cajmer, Jerzy Harald, Władysław Szpilman, Waldemar Maciszewski. Jego muzycznym talentom towarzyszyły walory charakteru: życzliwość, błyskotliwość konwersacji, poczucie humoru.

Jako emeryt nadal pracował w Teatrze Polskim w wymiarze pół etatu. Nie stronił od działalności społecznej.