Prowadziła również działalność polityczną. Od 1920 r. przewodziła chrześcijańsko-demokratycznemu Kołu Kobiet. Z ramienia tej partii w 1921 r. została wybrana do bydgoskiej Rady Miejskiej. Został również matką chrzestną sztandaru 62 Pułku Piechoty Wielkopolskiej stacjonującego w Bydgoszczy.
Z zamiłowaniem oddawała się literaturze. Była autorką popularnych powieści obyczajowych i historycznych (Demon gry, Goraj, Dziewica Orleańska) i dramatów (Gdy zabrzmią trąby Chrobrego, Ludwik Narbutt). Tłumaczyła również powieści z języka francuskiego na polski (Bez rodziny Hektora Malota, nagrodzona przez Akademię Francuską). Jej twórczość publicystyczna (artykuły, opowiadania, felietony, liryki) były nasycone wartościami narodowymi, patriotycznymi i katolickimi. Drukowały je: „Dziennik Bydgoski” i „Przewodnik Katolicki”. W 1922 r. reprezentowała bydgoskie środowisko literackie na zjeździe Związku Zawodowego Literatów Polskich w Poznaniu.
Zmarła 4 marca 1924 w Bydgoszczy. Została pochowana na cmentarzu Nowofarnym.
Życie prywatne 10 listopada 1891 wyszła za mąż za Artura Tuchołkę.
Upamiętnienie Od 1990 r. jej imię nosi ulica na osiedlu Niepodległości w Bydgoszczy-Fordonie.
Przypisy
Bibliografia Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom II. Bydgoszcz 1995. , str.