Aleksander Ostrowicz (ur. 11 lipca 1839 w Gostyniu, zm. 1 lutego 1903 w Lądku-Zdroju) – lekarz, doktor medycyny i chirurgii pochodzenia polskiego, działacz turystyczny, autor pierwszego polskiego przewodnika po Lądku-Zdroju.
Życiorys Dzieciństwo i młodość thumb|240px|Uniwersytet Wrocławski w XIX wieku – uczelnia Aleksandra Ostrowicza Urodził się 11 lipca 1839 roku w Gostyniu jako syn Walentego i Teodory z Moralińskich. Uczęszczał do szkoły podstawowej w Gostyniu, a następnie do gimnazjum w Lesznie i Gimnazjum Św. Marii Magdaleny w Poznaniu. Po ukończeniu tego ostatniego, rozpoczął w 1860 roku studia na Śląskim Uniwersytecie im. Fryderyka Wilhelma we Wrocławiu. Początkowo studiował teologię, jednak wkrótce przeniósł się na medycynę. Podczas studiów był aktywnym działaczem Towarzystwa Literacko-Słowiańskiego. W 1867 roku uzyskał stopień naukowy doktora medycyny i chirurgii na podstawie rozprawy pt.: De trichina spirali et trichinosi. Dissertatio inauguralis Vratislaviae ("O włośniu krętym i włośnicy. Rozprawa dla otwarcia stopnia naukowego we Wrocławiu"), napisanej pod kierunkiem prof. Ottona Spielberga.