Od 1962 członek Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej, w tym wiceprzewodniczący zarządu uczelnianego (1962–1965), przewodniczący Komisji Akademickiej Zarządu Stołecznego (1967–1968) i członek zarządu stołecznego w latach 1970–1972. W tym samym roku wstąpił do PZPR, gdzie m.in. działał w egzekutywie podstawowej organizacji partyjnej i przy WHZ SGPiS i Komisji Kontroli Partyjnej w komitecie zakładowym uczelni. W 1977 lektor warszawskiego komitetu wojewódzkiego partii, a w latach 1978–1980 Inspektor Wydziału Planowania i Analiz Gospodarczych KC PZPR.
Po ukończeniu studiów magisterskich w 1965 roku na WHZ SGPiS w Warszawie został adiunktem tej uczelni. Następnie po obronie pracy doktorskiej w 1972 roku został zatrudniony w Departamencie Walutowo-Finansowym Ministerstwa Handlu Zagranicznego. W latach 1980–1981 był doradcą w zespole Prezesa Rady Ministrów w Urzędzie Rady Ministrów.
W latach 1981–1986 zatrudniony na stanowiskach: dyrektor departamentu oraz podsekretarz stanu w Departamencie Walutowo-Finansowym Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej. W latach 1986–1988 podsekretarz stanu w Ministerstwie Finansów.
W latach 1989–1992 radca handlowy przy polskiej ambasadzie w Helsinkach.