Stanisław Brandowski (ur. 1864, zm. 1935) – dziennikarz, literat, publicysta, wydawca.
Życiorys Urodził się 19 kwietnia 1864 r. w Poznaniu. Był synem Alfreda, profesora filologii klasycznej na Uniwersytecie Jagiellońskim i Heleny z Cichowiczów. Po ukończeniu Gimnazjum św. Jacka w Krakowie studiował prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim, a po 1891 r. także na Uniwersytecie Wiedeńskim.
W latach studenckich jego pasją stało się dziennikarstwo i literatura. Jako student redagował w Wiedniu „Bibliotekę Rodzinną” oraz był reporterem „Neues Wiener Journal”. W 1900 r. przeniósł się do Krakowa i wydawał tam „Humorystę i Satyra”. Od 1904 r. mieszkał we Lwowie, również oddając się dziennikarstwu. Początkowo pracował w redakcji czasopisma „Wiek Nowy”, w latach 1906–1914 był redaktorem tygodnika „Herold Polski”, a w latach 1906–1910 wydawał również dziennik „Goniec Polski”. Po wybuchu I wojny światowej aresztowano go w Wiedniu i osadzono w więzieniu za sprzeciw wobec państw centralnych manifestowany na łamach „Herolda Polskiego”. W 1917 r. powrócił do Lwowa i prowadził własną drukarnię.