Początek schizmy narodowej W 1915, po opracowaniu planu operacji dardanelskiej, znaczenie strategiczne Grecji znacząco wzrosło. Państwa Ententy obiecały Grecji, w zamian za pomoc, przyznanie pozostałej części Epiru i Smyrny. Udziałowi Grecji w operacji sprzeciwiła się jednak Rosja, która nie życzyła sobie, by kraj ten w przyszłości mógł przejąć Konstantynopol. Dodatkowo Wenizelos obawiał się agresji ze strony pozostającej w sojuszu z Turcją Bułgarii. Król odmówił premierowi udziału w operacji dardanelskiej, czego konsekwencją było odejście Wenizelosa z funkcji szefa rządu. Nowym premierem został reprezentant opcji proniemieckiej Dimitrios Gunaris. W przyspieszonych wyborach zwyciężyli jednak zwolennicy Wenizelosa. 4 października 1915 Wenizelos zapowiedział przystąpienie Grecji do wojny po stronie Ententy. Zwrócił się również do Wielkiej Brytanii i Francji z prośbą o skierowanie do Salonik sił ekspedycyjnych, które mogłyby razem z Grekami walczyć przeciwko Turcji i Bułgarii. W 1915 w Salonikach wylądowała Armia Orientu gen. Maurice’a Sarraila w sile 75 tys. żołnierzy. Wenizelos w swojej działalności był popierany przez parlament, jednak król po raz drugi zmusił go do podania się do dymisji.