Ludomir Cieśliński (ur. 30 czerwca 1878 w Płocku lub Piotrkowie Trybunalskim, zm. 12 lub 13 grudnia 1914 w okolicach Uppony lub Ökörmeza) – polski inżynier, działacz socjalistyczny i niepodległościowy, oficer 2 pułku piechoty Legionów, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 czerwca 1878 r. w Płocku lub Piotrkowie jako syn Stanisława i Bronisławy. Studiował chemię na Politechnice Drezdeńskiej, gdzie uzyskał dyplom inżyniera chemika. W pierwszych latach XX w. pracował kolejno w kopalni galmanu w Bolesławcu, jako zawiadowca w walcowni blachy cynkowej „Emma” w Sosnowcu, w zakładach górniczych w Sierszy. Od 1905 r. należał do „Sokoła”. Przed wybuchem wojny sprawował funkcję naczelnika „Sokoła” w Sosnowcu.
Po wybuchu I wojny światowej na czele swojej drużyny 7 Polowej Drużyny zorganizowanej w Sierszy udał się do Krakowa. Został przydzielony do 2 pułku piechoty, gdzie 27 września mianowano go na porucznika i objął dowództwo 8 kompanii. Razem z 2 pułkiem 30 września wyruszył na front karpacki. 13 listopada 1914 r. otrzymał pochwałę „za dzielne zachowanie się w dotychczasowych bitwach w szczególności dn. 29.X.1914 r.". Zginął 12 lub 13 grudnia 1914 r.