Przy tym nie doszło do żadnego zaszkodzenia sile obronnej narodu względnie do jej osłabienia. Dzień później, 21 lipca, prokurator okręgowy jako kierownik komórki oskarżycielskiej przy sądzie specjalnym także zalecał Franzowi Schlegelbergerowi, pełniącemu obowiązki ministra sprawiedliwości Rzeszy zamianę orzeczonej kary śmierci na długoletni pobyt w obozie karnym o zaostrzonym rygorze. Zwrócił uwagę na to, że rozprawa nie dawała żadnych podstaw do przypuszczeń, by Wróbel działał z pobudek antyniemieckich lub jako członek jakiejś podziemnej polskiej organizacji. Poza tym przekonująco wyjaśnił swoje motywy. Pismo prokuratora okręgowego kończyło się następującymi słowami: „Niżej podpisany zdaje sobie sprawę z tego, że wyroki orzekające kary śmierci na Polakach z reguły muszą zostać wykonane bez brania względów na cokolwiek. Z drugiej zaś strony uważa on wykonywanie wyroku śmierci na niepełnoletnim chłopaku za niedopuszczalne. Należy przy tym uwzględnić także motyw (nie wynikający z antyniemieckiego nastawienia), jak również okoliczność, że powstała szkoda była drobna.