zarządu i sekretarz sekcji lekarskiej), Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (od 1947), redakcji czasopisma „Klinika Oczna” (wieloletni redaktor naczelny, a potem – redaktor honorowy), zagranicznych towarzystw okulistycznych: brytyjskiego, jugosłowiańskiego, francuskiego, czechosłowackiego, bułgarskiego (w trzech ostatnich – członek honorowy) oraz Międzynarodowej Federacji Towarzystw Okulistycznych. Był od roku 1937 Delegatem Polski w Międzynarodowym Towarzystwie Walki ze Ślepotą.

Źródło:.

Publikacje thumb|240px|Grób Władysława Melanowskiego na cmentarzu Powązkowskim Spośród ponad 250 publikacji Władysława Melanowskiego wyróżnia się wydawnictwa zwarte (prace własne i tłumaczenia z języków obcych), m.in.: „Krótki podręcznik chorób ocznych” (1921, tłum. z ang., autor: N. B. Harman), „Atlas anatomii patologicznej oka” (1927, współautor: J. Szymański), „Jaskra i zaćma” (1930;