Rankiem 23 grudnia Egipcjanie przeprowadzili kontratak, siłami dwóch kompanii piechoty wspieranych przez 20 lekkich czołgów M22 Locust i 4 transportery opancerzone uzbrojone w miotacze ognia. Atak przeprowadzono jednocześnie od północy, zachodu i południa. Izraelczycy posiadali jedynie cztery granatniki przeciwpancerne PIAT, zdołali jednak odeprzeć natarcie. Egipscy żołnierze wycofali się na odległość około 150 metrów i rozpoczęli bezpośredni ostrzał wzgórza, strzelając z armat na wprost. Z upływem czasu sytuacja Izraelczyków stała się rozpaczliwa. Amunicja była na wyczerpaniu, większość operatorów granatników PIAT zginęła lub była ranna, radiostacja była zniszczona i brakowało wsparcia artyleryjskiego. Dodatkowo przestał padać deszcz, i Egipcjanie wprowadzili do użycia miotacze ognia. Był to pierwszy przypadek użycia przez nich tej broni w walce. Pomimo braku doświadczenia, zadawali nią duże straty wśród obrońców wzgórza. Operatorom granatników PIAT udało się zniszczyć jeden z transporterów z miotaczem ognia, co spowodowało, że pozostałe egipskie pojazdy wycofały się w celu reorganizacji sił. Wykorzystali to Izraelczycy, i przeprowadzili kontratak. W jego trakcie dostrzeżono, że Egipcjanie przygotowują do kolejnego natarcia duże zgrupowanie broni pancernej. Ich przewaga była tak duża, że izraelski dowódca nakazał odwrót.