Był posłem rawskim w Sejmie, w 1788 roku miał być posłem zakroczymskim, jednak w związku z coraz bardziej zajadłymi atakami opozycji i zarzutami zbyt wysokiego stanowiska, braku pochodzenia szlacheckiego, a nawet poplecznictwa rosyjskiego, zrezygnował z posłowania, odsprzedał urząd generała ampliowanego Augustynowi Gorzeńskiemu i uzyskał dymisję 18 grudnia 1788 roku. W czasie Sejmu Czteroletniego na początku 1789 roku pobrał z kasy ambasady rosyjskiej sumę 650 dukatów, przeznaczoną na utrzymanie kilku posłówDorota Dukwicz, Sekretne wydatki rosyjskiej ambasady w Warszawie w latach 1772–1790, w: Gospodarka, społeczeństwo, kultura w dziejach nowożytnych, red. A. Karpiński, E. Opaliński, T. Wiślicz, Warszawa 2010, s. 462..
Działalność gospodarcza W 1778 roku Sejm przyznał mu dożywotnią pensję w wysokości 18 tysięcy złotych rocznie. Komarzewski w latach 80. XVIII wieku intensywnie handlował dobrami ziemskimi.
Emigracja W 1789 roku Komarzewski wyjechał do Anglii, utrzymywał kontakt korespondencyjny z królem, informując go o tamtejszych sprawach polskich.