Badania Strefa szwu transeuropejskiego jest głęboko ukryta pod osadami i nie znajduje odzwierciedlenia na powierzchni. Do zidentyfikowania strefy szwu transeuropejskiego doszło dopiero w latach 90. XX wieku w wyniku szeroko zakrojonych badań sejsmicznych, magnetycznych, grawimetrycznych i termicznych, w szczególności głębokich sondowań sejsmicznych na terenie Polski. Wskazówką do istnienia ważnej granicy tektonicznej była znana wcześniej strefa Teisseyre’a-Tornquista. Do prowadzonych na szeroką skalę badań sejsmicznych obejmujących strefę TESZ należały eksperymenty POLONAISE '97 i CELEBRATION 2000.
Powstanie szwu Szew transeuropejski tworzył się i ulegał modyfikacjom przez setki milionów lat. Jeszcze w ediakarze (neoproterozoik) otworzył się ocean Tornquista (uznawany też za część oceanu Japetus) i utworzyła się krawędź pasywna u południowo-wschodniego wybrzeża kontynentu Bałtyki. Niektóre jednostki tektoniczne wchodzące w skład późniejszej strefy szwu transeuropejskiego powstały już podczas orogenezy kadomskiej, jednak dopiero w trakcie orogenezy kaledońskiej, w późnym ordowiku i sylurze, miało miejsce zderzenie Bałtyki z mikrokontynentem Awalonii, które utworzyło basen przedpola i północną część szwu transeuropejskiego.
Zobacz strefa Teisseyre’a-Tornquista
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Geologia regionalna Europy