Order Księcia Pribina (słow. Rad Kniežaťa Pribinu) – najwyższe słowackie odznaczenie w latach 1939–1945.
Historia Odznaczenie zostało ustanowione przez prezydenta Słowacji Jozefa Tiso w dniu 8 maja 1940 roku dla wyróżnienia osób zasłużonych dla powstania wolnego państwa słowackiego. Nazwa orderu nawiązuje do księcia Pribiny twórcy pierwszego słowiańskiego państwa na terenie obecnej Słowacji.
W dniu 4 marca 1942 roku statut orderu został uzupełniony w ten sposób, że dla wojskowych za zasługi na polu walki nadawano orderu uzupełniony mieczami.
Order posiadał pięć klasę, w 1942 roku order w klasie I dostał dwie dodatkowe podklasy. Ostatecznie miał następujące klasy: klasa I – Krzyż Wielki Krzyż Wielki z Łańcuchem Krzyż Wielki z Wielką Wstęgą Krzyż Wielki klasa II – Krzyż Wielki Oficerski klasa III – Krzyż Komandorski klasa IV – Krzyż Oficerski klasa V – Krzyż Kawalerski Ordery nadawane dla zasłużonych wojskowych za czyny związane z działaniami wojennymi posiadały ponadto nad odznaką orderu skrzyżowane miecze.
Zasady nadawania W myśl statuty order był przyznawany osobom, które zasłużyły się dla powstania i istnienia państwa słowackiego. Mógł być nadawany również cudzoziemcom za zasługi dla Republiki Słowackiej.
Wśród nagrodzonych tym orderem większość stanowili wysocy dowódcy armii niemieckiej i włoskiej.