Budowę zakończono 1 listopada 1907, kiedy to odbyło się uroczyste poświęcenie kościoła.
Do końca II wojny światowej kościół należał do Niemieckiego Kościoła w Czechach, Morawach i na Śląsku, który czechosłowackie władze oskarżyły o kolaborację i skonfiskowały jego majątek na podstawie Dekretów Beneša.
W latach 50. XX wieku państwo przekazało kościół i plebanię do użytku dwóm zborom: zborowi Ewangelickiego Kościoła Czeskobraterskiego oraz zborowi Śląskiego Kościoła Ewangelickiego Augsburskiego Wyznania w Ostrawie. Od roku 1997 oba zbory starały się uzyskać prawo własnościowe obu budynków co ostatecznie udało się w marcu 2009. Przeniesienie własności komplikował fakt, że nie chodziło o restytucję mienia, ale o przeniesienie własności.
Architektura Budowla została wzniesiona w stylu renesansu holenderskiego z wpływami secesji. Jest to jednonawowy kościół z kwadratową wieżą położoną asymetrycznie względem fasady wejściowej.
Dominantą wnętrza jest marmurowy ołtarz z sześcioma świecami i dużym dębowym krzyżem. W apsydzie znajdują się cztery malowane okna. Kazalnica zbudowana jest z drzewa dębowego, a marmurowa chrzcielnica komponuje z ołtarzem. Strop składa się z drewnianych kasetonów, co pozytywnie wpływa na akustykę kościoła. lewo|mały|Wnętrze kościoła W wieży znajdują się trzy stalowe dzwony odlane w Bochum.