Andrzej Adam Szarski (ur. 28 sierpnia 1899 w Wiedniu, zm. 20 października 1972 w Tustin) – major artylerii Polskich Siłach Zbrojnych, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, prawnik i bankowiec.
Życiorys Był synem Marcina, ekonomisty i senatora II Rzeczypospolitej, i Olgi z Budwińskich. Był bratem Kazimierza, zoologa, profesora i rektora Uniwersytetu Wrocławskiego. Jego stryj Henryk, był dziadem Henryka, Jacka i Jana. Uczył się w szkołach średnich w Wiedniu i Lwowie, zdał maturę w Krakowie.
Podczas I wojny światowej, w latach 1917–1918, służył w c. i k. armii na froncie włoskim. U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa, najpierw służąc na odcinku szkoła kadecka, na odcinku Wulka, później w baterii IV artylerii. W Wojsku Polskim służył do 1921. Był żołnierzem 3 baterii 5 Pułku Artylerii Polowej. Został awansowany na stopień porucznika rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Za postawę wykazaną podczas wojny polsko ukraińskiej, w 1922 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy. W 1923 był oficerem rezerwowym 5 Pułku Artylerii Polowej we Lwowie. W 1934 był oficerem rezerwowym 26 Pułku Artylerii Lekkiej w Skierniewicach. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 53.