Historia Na południowym brzegu Spławki w Krzesinach istniały dwie osady z wczesnego okresu epoki żelaza. Starsza datowana jest na lata 700–550 p.n.e., a młodsza na lata 550–350 p.n.e. Z pierwszej osady odsłonięto trzy ziemianki, siedem jam zasobowych, dwa piece, cztery ogniska, cztery paleniska i trzynaście dołów po słupach. Znaleziono tu m.in. szpilę brązową (fragment) i przedmioty krzemienne. Z drugiej osady odsłonięto fragmenty trzech półziemianek mieszkalnych, dwa paleniska, pięć dołów po słupach i 61 jam różnego przeznaczenia. Znaleziono tu m.in. naszyjnik brązowy. W tym rejonie zlokalizowano również grób kultury łużyckiej. Na terenie Krzesin istniała też osada z kultury pomorskiej (ok. 400 lat p.n.e.)Jarmila Kaczmarek, Najdawniejsze skarby Starołęki, Głuszyny i Krzesin, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, s.12-14,19 ISSN 0137-3552.
Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Jako osobna wieś istniała co najmniej od drugiej połowy XIII wieku i ma średniowieczną metrykę. Obecna część miasta Poznań o nazwie Krzesiny była w średniowieczu osobną wsią leżącą 8 kilometrów na południowy wschód od Starego Rynku w Poznaniu, która w wyniku procesów urbanizacyjnych, podobnie jak inne okoliczne miejscowości, została wchłonięta przez miasto.