Marii Magdaleny w Poznaniu 10 grzywien czynszu rocznego na całej wsi Krzesiny, a prawo patronatu tej altarii zastrzeżono dla fundatora do trzeciego pokolenia, a później dla biskupa poznańskiego. W 1403 (wg zachowanej kopii z XVII wieku) biskup poznański Wojciech Jastrzębiec transumował dokument biskupa Mikołaja z 1398 i zezwolił, na prośby tegoż Wojtka i jego żony Neli, na przeniesienie wspomnianego czynszu z Krzesin na „Kątny Młyn”, „Pierzny Młyn” (niezidentyfikowany młyn koło Uzarzewa oraz role i ogrody w Boninie należące do sołectwa w Winiarach wówczas wsi koło Poznania obecnie jego części.
W latach 1402-1426 właścicielem we wsi był Wincenty Kotka Jasieński z Jasienia (obecnie to Jasin koło Swarzędza) oraz z Krzesin. W 1402 (wg regestu z XVIII wieku) zapisał on wikariuszom katedry poznańskiej jedną grzywnę czynszu rocznego od sumy 10 grzywien na wsiach Jasienie i Krzesiny. W 1402 Wincenty Jasieński zeznał, że jego kmieć Piotrek z Krzesin zapłacił mu 10 grzywien groszy czeskich i może siedzieć na swej roli przez rok, wolny od czynszu oraz od robocizny. Po roku Wincenty zwróci mu 10 grzywien lub Piotrek uzyska to samo zwolnienie na następny rok, ale nie dłużej. W 1414 Wincenty Jasieński toczył proces z Piotrem kmieciem krzesińskim, który uciekł w nocy i nie uprawiał ról „nie uczyniwszy nijednej prawizny”.