Do 5 lipca 1919, w korpusie służyło 7693 żołnierzy (w tym 751 oficerów, 4497 żołnierzy na froncie, 980 żołnierzy pomocniczych oraz 1465 zabezpieczających tyły). 20 sierpnia 1919 wojska korpusu (wraz z Wojskami Okręgu Noworosyjskiego) zostały rozmieszczone w okolicach Noworosyjska. Następnie tam, 6 grudnia 1919, korpus przeszedł po raz trzeci przeformowanie. W jego skład po przeformowaniu weszły następujące jednostki: 13 Dywizja Piechoty SZPR 34 Dywizja Piechoty SZPR
Na początku 1920, do korpusu dołączyły dwie jednostki złożone z okręgów ówczesnego Imperium Rosyjskiego - 1 Kaukaska Dywizja Piechoty (ok. 100 żołnierzy) oraz Samodzielny Pułk Czeczeński (ok. 200 żołnierzy).
Dowódcy korpusu: generał porucznik S.K. Dobrorolski (28 maja 1919 - 10 lipca 1919); generał porucznik N.N. Schilling (10 lipca 1919 - 26 sierpnia 1919); generał major J.A. Słaszczow (od 6 grudnia 1919).
Szef sztabu korpusu: generał major W.W. Czernawin (31 maja 1919 - 19 sierpnia 1919).
Inspektorzy artylerii korpusu: generał major M.N. Papa-Fiodorow (27 czerwca - 15 października 1919);