W konsekwencji Francja rozpoczęła 24 czerwca 1812 decydującą wojnę z Rosją bez wsparcia Turcji na południowej flance.
Skład Traktat w Bukareszcie składał się z 16 jawnych i dwóch sekretnych artykułów. Czwarty artykuł ustalał granicę wschodnią między Rosją i Turcją. Była nią rzeka Prut, a nie Dniestr jak dotychczas. Tym samym Besarabia przeszła pod panowanie Rosji. Szósty artykuł zobowiązywał Rosję do zwrotu wszystkich punktów na Kaukazie "zawojowanych... bronią". Rosja zwracała Turcji Anapę, Poti i Achalkalaki, jednak pozostawiała Suchumi i inne punkty, które były Rosji podporządkowane w wyniku dobrowolnego przejścia ich władców w podporządkowanie Rosji, szczególnie w zachodniej Gruzji.
Postanowienia Rosja w wyniku pokoju uzyskała pierwszą bazę morską na wybrzeżu kaukaskim Morza Czarnego. Pokój zabezpieczał także przywileje księstwom dunajskim i autonomię wewnętrzną Serbii, która zapoczątkowała jej pełną niezawisłość, a co stanowiło początek uzyskania niepodległości przez narody bałkańskie. Główne postanowienia umowy zostały potwierdzone 7 października (25 września) w 1826 konwencją akermańską.
Bibliografia Bolszaja Sowietskaja Encykłopedia, t-4, Moskwa 1971 Pełny tekst traktatu w Bukareszcie
Kategoria:Wojny rosyjsko-tureckie Kategoria:Traktaty rosyjsko-tureckie