Józef Pruszkowski, pseud. P.J.K. Podlasiak (ur. 1 lutego 1837 w Białej Podlaskiej, zm. 29 stycznia 1925 w Lublinie) – polski historyk Kościoła katolickiego, duchowny katolicki, profesor Seminarium Duchownego w Lublinie i Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, członek Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys Był synem Marcina (urzędnika miejskiego) i Franciszki z Markiewiczów. Uczęszczał do gimnazjum w Białej Podlaskiej (do 1854), następnie studiował w Seminarium Duchownym w Janowie Podlaskim (1854–1857) i Akademii Duchownej w Warszawie (1857–1861); studia w Warszawie ukończył ze stopniem kandydata świętej teologii (1861). W 1860 w Warszawie przyjął święcenia kapłańskie z rąk biskupa pomocniczego warszawskiego Henryka Platera. Był wykładowcą w Zakładzie Biblistyki Nowego Testamentu Seminarium Duchownego w Janowie Podlaskim (1862–1869) oraz sekretarzem biskupa podlaskiego Beniamina Szymańskiego. Za udział w powstaniu styczniowym trafił do więzienia razem z biskupem Platerem (1863–1864); aż do 1905 pozostawał pod ścisłym nadzorem policji carskiej. Niezależnie od wykładów w seminarium w Janowie prowadził prywatne zajęcia z historii Kościoła katolickiego we wsiach podlaskich;