Hans Henning Ørberg, (ur. 21 kwietnia 1920 w Andst, zm. 17 lutego 2010 w Grenaa) – duński językoznawca, autor rewolucyjnego podręcznika łaciny Lingua latina per se illustrata.
Życiorys Urodził się w rodzinie wikariusza Carla Emila Ørberga i Fridy Therkelsen Nyborg. Dorastał w Kolding, gdzie w 1938 roku ukończył gimnazjum języków nowożytnych. W latach 1940–1945 pracował jako stenograf w Riksdagu. W roku 1946 uzyskał na Uniwersytecie Kopenhaskim tytuł magistra z języka angielskiego, francuskiego i łaciny (pierwotnie trzecim był język niemiecki; Ørberg zmienił go na łacinę w proteście przeciw okupacji Danii). Większą część życia (lata 1946–1952 i 1961–1989) poświęcił na nauczanie tych języków w duńskich szkołach.
W latach 1953–1961 pracował w Naturmetodens Sproginstitut – instytucji poświęconej metodzie naturalnej nauczania języków obcych. Tam napisał podręcznik łaciny Lingua Latina secundum naturae rationem explicata, wydany w roku 1955. W 1990 roku unowocześnił swój system i zmienił tytuł na Lingua Latina per se illustrata. Czas emerytury poświęcił na kierowanie wydawnictwem Domus Latina i międzynarodowe wykłady na temat swojej metody nauczania.