Pierwsza z nich rozciąga się od nasady skrzydła do okolic drugiej poprzecznej żyłki antenodalnej, druga leży między piątą a siódmą żyłką poprzeczną antenodalną, trzecia nieco za połową odległości od nasady skrzydła do nodusa i niekiedy zanika w tylnej parze skrzydeł, czwarta obejmuje nodus, piąta leży w połowie odległości od nodusa do pterostygmy, szósta po wewnętrznej stronie pterostygmy, a siódma rozciąga się od zewnętrznego brzegu pterostygmy do wierzchołka skrzydła. Użyłkowanie skrzydła cechuje się żyłką wspierającą przesuniętą dosiebnie od pterostygmy, obecnością dwóch lub trzech komórek w sutriangulum oraz brakiem pętli analnej.
Odwłok jest jednolicie ciemny, tylko spody segmentów od siódmego do dziesiątego są żółtawo rozjaśnione. Przynajmniej niektóre jego tergity mają podłużne żeberko grzbietowe. Drugi segment u samca ma uszka tak szerokie jak długie. Wtórny aparat kopulacyjny samca ma wcisk na nasadowym członie pęcherzyka nasiennego o krawędziach bocznych umiarkowanie wyniesionych, w widoku bocznym nie wyższych niż człon i nieprzekraczających poziomu płata genitalnego. Boczne wyrostki nasadowego członu pęcherzyka nasiennego w widoku tylnym przybierają zarysami kształt litery „V”. Przysadki odwłokowe samca są krótsze od epiproktu, u podstawy dość wąskie, dalej nieco rozpłaszczone, zakończone tępo.