Pracę w szkole łączył z czynną działalnością społeczną. Współpracował z prasą bydgoską i poznańską („Dziennik Poznański”, „Wici Wielkopolskie”, „Dziennik Bydgoski”, „Gazeta Bydgoska”, „Kurier Bydgoski”, „Przegląd Bydgoski”); był też stałym recenzentem teatralnym, systematycznie omawiał w miejscowej prasie nowości wydawnicze. Na łamach „Wici” ogłosił swój programowy artykuł „Do czego możemy, do czego powinniśmy dążyć”, w którym wyjaśnił i zinterpretował zadania i cele stojące przed bydgoskim regionalizmem. Jako członek zarządu bydgoskiej Rady Artystyczno-Kulturalnej kierował literacką sekcją radiową Rozgłośni Pomorskiej Polskiego Radia w Bydgoszczy, wygłaszając w latach 1936–1939 cykle odczytów o literaturze i teatrze oraz tradycjach regionalnych WielkopolskiPolska kultura i sztuka w Bydgoszczy w latach 1920–1939. [w.] Historia Bydgoszczy. Tom II. Część pierwsza 1920–1939: red. Marian Biskup: Bydgoszcz: Bydgoskie Towarzystwo Naukowe 1999. , str. 719-675.

Wśród jego opracowań naukowych wydanych w dwudziestoleciu międzywojennym znalazła się m.in. „Norwidowska koncepcja sztuki-pracy” (1929).