Takie stanowisko biskupa Joazafa uniemożliwiało uzyskanie przez niego katedry biskupiej, toteż po zakończeniu zsyłki w 1928 zamieszkał on w Kozmodiemiansku (obwód marijski).
W 1931 biskup Joazaf został oskarżony o prowadzenie działalności antypaństwowej w ramach organizacji noszącej nazwę "Cerkwi Prawdziwie Prawosławnej" i skazany w styczniu 1932 na trzy lata łagru. Karę odbywał w Kuzbasie. W 1933 został aresztowany na terenie obozu i skazany na dalsze dwa lata łagru pod zarzutem prowadzenia działalności antyradzieckiej. Zwolniony w 1935, przybył do Kazania. Żył razem z matką, służył okazjonalnie w cerkwi Cudotwórców Jarosławskich, nie utrzymywał natomiast kontaktu z kolejnymi biskupami kazańskimi - Serafinem, Benedyktem i Nikonem, lojalnymi wobec metropolity Sergiusza.
W 1937 Joazaf (Udałow) został aresztowany razem z trzema mnichami zamkniętego wiele lat wcześniej monasteru w Kazaniu i ks. Nikołajem Troickim. Zarzucono mu sympatie trockistowskie i faszystowskie, po czym skazano na rozstrzelanie. Wyrok wykonano 2 grudnia tego samego roku.
W 1981 Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji uznał biskupa Joazafa za świętego.