Poza pracą zawodową, uczęszczał do gdańskiej Szkoły Przemysłu Artystycznego (1922–1923). W Gdańsku poznał czołowego działacza kaszubskiego Aleksandra Majkowskiego i zatrudnił się w czasopiśmie kaszubskim „Gryf” jako kierownik artystyczny. Zajmował się grafiką użytkową oraz pisywał artykuły. Zainteresował się głębiej kaszubską sztuką ludową. Zabierał głos w sprawie regionalizmu kaszubskiego rozumianego jako lokalny patriotyzm, którego krzewieniem mieli zająć się nauczyciele. W 1929 r. wszedł w skład zarządu Zrzeszenia Regionalnego Kaszubów.

Przez cały okres pobytu w Gdańsku doskonalił swój warsztat artysty-grafika. Opanował wówczas technikę drzeworytu i akwaforty. Zajmował się ilustracją i typografią książek. Swoje realizacje graficzne eksponował na pokazach organizowanych w Gdańsku i Sopocie. W 1923 wziął udział w „Salonie Dorocznym” Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie wystawił akwaforty nadmorskie. Brał także udział w Powszechnej Wystawie Krajowej (1929) i Międzynarodowej Wystawie Drzeworytów w Warszawie (1933).